ታሪክን ወደኋላ መለስ ብለን ስንቃኝ፣ የኢትዮጵያ የቁርጥ ቀን ልጆች በባዶ እግራቸው፣ ባነገቡት አሮጌ መሣሪያና በማይበገረው የሀገር ፍቅር ስሜታቸው ብቻ የውጭ ወራሪን ሲመክቱ ኖረዋል።

ዛሬ ግን ያ የጀግንነትና የፅናት መንፈስ በአዲስ የሳይንስ፣ የቴክኖሎጂ እና የተቋማዊ ሪፎርም ልብስ ደምቆ አብቧል። ከብዙ አስርት ዓመታት የታሪክ ውጣ ውረድ በኋላ፣ መከላከያ ሠራዊቱ ቁጥርን በብዛት በማሰለፍ ከሚደረግ የሰው ማዕበል ውጊያ፣ በጥራት፣ በዕውቀት እና በቴክኖሎጂ ወደተገነባ ስልታዊ አቅም ተሸጋግሯል። አዎ፣ ኢትዮጵያ አከናውናለች፤ ነገር ግን ይህ ኩራት የሆነ ዘመናዊ መከላከያ እንዴት ተሠራ?

የዚህ ስኬት የመጀመሪያው ምስጢር ሰማይን የሉዓላዊነት ጣሪያ አድርጎ የመቆጣጠር ጥበብ ነው። አየር ማረፊያችን የድሮና ያረጁ መሣሪያዎች መካነ መቃብር መሆኑ ቀርቶ፣ የዘመናዊ ቴክኖሎጂ ማኅፀን ሆኗል። ዛሬ የሰማዩን ስፋት በንስር ዓይን የሚያስሱት የላቁ ሰው አልባ አውሮፕላኖች፣ እንዲሁም የሩቅ ርቀትን ሰንጥቀው የሚጓዙት ተዋጊ ጄቶች የአየር ኃይሉን ክንፍ የማይሰበር አድርገውታል። ይህ የተራቀቀ የአየር ላይ የበላይነት እና ታክቲካዊ የድሮን ውጊያ አቅም፣ ሠራዊቱን በባህላዊው የጉልበት ውጊያ ከመድከም አድኖት፣ መብረቃዊና ነጥብ-ነካሽ የጥቃት አቅም አላብሶታል።

ሠራዊቱ በሰማይ በብረት ክንፍ ሲበር፣ በምድር ደግሞ የራሱን ጋሻና ጦር በራሱ ማኅፀን እያቀለጠ ይገኛል። የቀድሞው ታሪካዊ ስብራት ታክሞ፣ ዛሬ በወታደራዊ የኢንዱስትሪ ማዕከላት አዲስ ሕይወት ዘርቷል። ከባድ የጦር መሣሪያዎችን በጥራት ማደስ፣ ዘመናዊ የመገናኛ መሣሪያዎችን በሀገር ውስጥ ማምረት፣ እና የጄት ጥገናዎችን በራስ አቅም ማከናወን የቴክኖሎጂ ነፃነትን አረጋግጧል። የሠራዊቱ አልባሳትና ሌሎች የሎጂስቲክስ አቅርቦቶች በሀገር ውስጥ መመረታቸው፣ የውጭ ጥገኝነትን ቆርጦ የጣለ ጥልቅ የኢኮኖሚና የወታደራዊ ትስስር ማሳያ ነው።

ከብረትና ከቴክኖሎጂ ባሻገር፣ የዚህ ጦር ዋና ጉልበት ያለው በሕዝባዊ ወገንተኝነቱ እና በሞራል ጥንካሬው ውስጥ ነው። የሠራዊቱ አባላት ከደመወዛቸው እየቆረጡ ወላጆቻቸውን ያጡ ሕጻናትን ማሳደጋቸው እና በተፈጥሮ አደጋ ጊዜ ከሕዝቡ ጎን መቆማቸው፣ ተቋሙ ከጦር ሜዳ ውጭም የፍቅርና የሰብዓዊነት ጋሻ መሆኑን ያሳያል። ይህ የውስጥ ታማኝነት፣ የውጊያ ቴክኖሎጂውን ሕያው ከሚያደርጉት ዋና ምሰሶዎች አንዱ ሆኗል።

ይሁን እንጂ የዘመኑ የሉዓላዊነት ጦርነት የሚካሄደው በምድርና በአየር ላይ ብቻ አይደለም። በዓይን በማይታየው የሳይበር ዓለም ውስጥም የኢትዮጵያ ሉዓላዊነት በጠንካራ ቋጥኝ ላይ ቆሟል። ሀገራዊ ሀብቶችን ከተወሳሰቡ የውጭ የሳይበር ጥቃቶች በአስተማማኝ ሁኔታ መከላከል ተችሏል። መከላከያችን ከጠመንጃ ባለፈ በኮድ እና በአልጎሪዝም የታጠቀ መሆኑ የሳይበር ሉዓላዊነት ስትራቴጂው ውጤት ነው።

ዓለም አቀፍ ስልታዊ አጋርነቶችና የከፍተኛ ትምህርት ተቋማት የሚያፈሩት የሳይንስ ጠበብቶች የዚህ ሪፎርም የማይናወጡ የጀርባ አጥንቶች ናቸው። መከላከያ እንዴት ተሠራ? ለሚለው ታሪካዊ ጥያቄ ምላሹ ግልጽ ነው፦ በአባቶች የደም መሥዋዕትነት ላይ የዘመኑ የዕውቀት፣ የቴክኖሎጂ፣ እና የአገር በቀል ሪፎርም መሠረት ተጥሎበት ነው። በእርግጥም ኢትዮጵያ የማይቻለውን አከናውናለች።

በአዶኒያስ ወ/አረጋይ