የዓለም የምጣኔ ሀብት ገጽታ በፍጥነት እየተቀየረ ባለበት እና የጂኦ-ፖለቲካ መስመሮች እንደገና በሚሰመሩበት በዚህ ዘመን፣ የባሕር በር ባለቤትነት ለኢትዮጵያ የቅንጦት ፍላጎት ሳይሆን፣ ከጂኦግራፊያዊ እውነታዎች እና ከዘላቂ የኢኮኖሚ ሕልውና ጋር በቀጥታ የተቆራኘ መሠረታዊ የብሔራዊ ጥቅም ጉዳይ ነው።

የምሥራቅ አፍሪካ የሰላም እና መረጋጋት ማዕከል የሆነችው ኢትዮጵያ፣ የባሕር በር አልባ ሆና መቀጠሏ የውጭ ንግዷ፣ የሎጂስቲክስ ወጪ እና የገበያ ውድድር አቅሟ ላይ ትልቅ መዋቅራዊ ጫና ፈጥሯል።

ዓለም አቀፍ ንግድ በአብዛኛው በውኃ መስመሮች ላይ በሚመሠረትበት በአሁኑ ወቅት፣ ይህን ታሪካዊ ክፍተት መዝጋት የነገዋን ኢትዮጵያ ምጣኔ ሀብታዊ ነፃነት ለማረጋገጥ የሚደረግ አይቀሬ ጥረት ነው።

የኢትዮጵያ የባሕር በር አጀንዳ ከማንም ጋር ግጭት ለመፍጠር፣ የሌሎችን ሀገራት ሉዓላዊነት ለመጻረር ወይም የቀጣናውን ሰላም ለማደፍረስ የሚደረግ የኃይል እንቅስቃሴ አይደለም። ይልቁንም በሰላማዊ ዲፕሎማሲ፣ በንግድ ልውውጥ እና በጋራ ተጠቃሚነት መርሕ ላይ የተመሠረተ ፍጹም ፍትሐዊ የልማት አጀንዳ ነው።

የጂኦግራፊ ማነቆዎችን በውይይት እና በስትራቴጂያዊ ትብብር መሻገር እንደሚቻል ታሪክ ይመሰክራል። ኢትዮጵያም የምትከተለው የውጭ ግንኙነት ፖሊሲ በዚሁ በሰላም እና በጋራ ዕድገት መርሕ ላይ የጸና ነው።

ኢትዮጵያ የባሕር በር ማግኘቷ የራሷን የንግድ መስመሮች ከማቀላጠፍ ባሻገር፣ የቀጣናውን የምጣኔ ሀብት ውህደት አብዮታዊ በሆነ መልኩ ይቀይረዋል። የትብብር ድልድዮችን በመዘርጋት ከጎረቤት ሀገራት ጋር በጋራ ማደግ እንደሚቻል ማረጋገጥ፣ ለአፍሪካ ቀንድ ዘላቂ መረጋጋት እና ብልጽግና አስተማማኝ ዋስትና ይሆናል።

ይህ ጥያቄ የትውልድ አደራ፣ የኢኮኖሚ ነፃነት እና የሀገራችን የሉዓላዊነት ማረጋገጫ ምሰሶ ነው። በሰላማዊ እና ሕጋዊ መንገድ የተጀመረው ይህ ታሪካዊ ጥረት የኢትዮጵያን የጂኦ-ፖለቲካ ቁመና ከፍ የሚያደርግ፣ የታሪክ ፍትሕን የሚመልስ እና የአፍሪካን የኢኮኖሚ ውህደት እውን የሚያደርግ የጋራ የድል ምዕራፍ ነው።

በሔዋን ጌታቸው